تسک‌ها مشتری‌شان را روی لیست نشان می‌دهند

از پرونده‌ی مشتری که برایش کار تعیین می‌کنید، تسک همان‌جا ساخته و به پرونده بسته می‌شود و به فهرست کاری می‌رود که مسئولش هر روز باز می‌کند. مشکل دقیقاً از همان‌جا شروع می‌شد که تسک از پرونده بیرون می‌رفت: در فهرست، ردیف چیزی جز عنوانش نمی‌گفت. «پیگیری برای تعیین زمان جلسه» — برای چه کسی؟ با کدام شماره؟ کسی که تسک برای خودش ساخته نشده بود یا باید نام و شماره را داخل عنوان می‌چپاند، یا برای هر ردیف جداگانه جست‌وجو می‌کرد و پرونده را پیدا می‌کرد.

از این به بعد مشتری همراهِ تسک می‌ماند. در «کارهای من» و میزکار، هر تسکی که از پرونده‌ی مشتری بیرون آمده باشد، کنار عنوانش چیپ کوچکی با نشانِ نفر و نام مشتری دارد؛ نام هم لینک است و با یک کلیک پرونده را باز می‌کند — همان‌جا که شماره‌ها، یادآورها و تاریخچه‌ی گفت‌وگو کنار هم است. مشتری‌ای که هنوز نامی ندارد با شماره‌ی خودش خوانده می‌شود؛ شناسه‌ای که همان‌قدر مطمئن است.

این چیپ از همان دری می‌گذرد که هر نام مشتری در فهرست‌ها می‌رود: اگر بینندگان مشتری محدود شده باشند، ردیف کار سر جایش می‌ماند اما نام پنهان می‌ماند و لینکی هم در کار نیست — «مشتری محدودشده». کار مال شماست، پرونده نه.

هیچ تنظیماتی هم لازم نیست. تسک‌هایی که پیش از این تغییر از پرونده ساخته شده بودند همین حالا مشتری‌شان را نشان می‌دهند؛ فهرست مشتری را از خودِ تسک می‌خواند، نه از روزی که ساخته شده.